Znieczulenie w ortopedii i chirurgii urazowej

Prawie 100% wykonywanych znieczuleń w ortopedii i traumatologii stanowią wszelakie znieczulenia miejscowe. Jest to spowodowane następującymi przyczynami:

  • Zabiegi w ortopedii ograniczone są z reguły do jednej, ściśle określonej okolicy ciała, rzadko istnieje konieczność rozszerzenia operacji - dlatego bez sensu jest przeprowadzać znieczulenie ogólne i znieczulać całego pacjenta od głowy do stóp, kiedy zabieg ma być ograniczony do jednej okolicy np. tylko do przedramienia.

  • Korzystną cechą znieczuleń miejscowych w ortopedii jest stosunkowo długi brak bólu po takim znieczuleniu, już po zakończeniu operacji.

  • Znieczulenie miejscowe w ortopedii zapobiega możliwości powstania w przyszłości bólów przetrwałych lub bólów fantomowych - silnych, długotrwałych i trudnych w leczeniu.

  • Znieczulenie miejscowe zapobiega w znacznym stopniu śród- i pooperacyjnej utracie krwi przez pacjenta.

  • Znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe zapobiega możliwości powstania powikłań zatorowo-zakrzepowych. Po takim znieczuleniu układ żylny pacjenta jest w o wiele lepszej kondycji, niż po znieczuleniu ogólnym.

Najczęściej wykonywane w ortopedii znieczulenia to znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, kombinowane znieczulenie podpajęczynówkowo-zewnątrzoponowe (CSE) oraz blokada splotu barkowego (ramiennego).

W szczególnie długich zabiegach prowadzone jest znieczulenie złożone, polegające na połączeniu znieczulenia miejscowego i ogólnego. Kombinacja taka zapewnia pacjentowi pełny komfort w czasie długiego zabiegu połączony z całkowitym wyłączeniem świadomości pacjenta oraz zapewnia anestezjologowi pełną kontrolę nad układem krążenia i oddychania. Jest stosowane zwykle w takich zabiegach jak całkowita wymiana stawu biodrowego, ponowna wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego.

Znieczulenie ogólne jest znieczuleniem z wyboru w zabiegach ortopedycznych w obrębie kręgosłupa. Jest także jedynym znieczuleniem w przypadku urazów czaszkowo-mózgowych. Jest podstawowym znieczuleniem na oddziałach ortopedii dziecięcej - w tym przypadku na bazie znieczulenia ogólnego wykonuje się również znieczulenia miejscowe.

Zabiegi na kończynie dolnej i stawie biodrowym

W trakcie zabiegów na kończynie dolnej (w tym do zabiegów na stawie biodrowym) jest w większości ośrodków stosowane znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe.

Coraz popularniejszym rodzajem znieczulenia jest łączone znieczulenie podpajęczynówkowo - zewnątrzoponowe, tzw. CSE. Zapewnia ono całkowite i pełne działanie p. bólowe w trakcie zabiegu, zmniejszenie dawki leku podawanego do przestrzeni podpajęczynówkowej, a dzięki wprowadzonemu cewnikowi zewnątrzoponowemu możliwe jest prowadzenie leczenia przeciwbólowego w okresie pooperacyjnym. Leki p. bólowe przez założony cewnik zewnątrzoponowy podaje się zwykle przez okres 48 godzin po operacji.

Możliwe są również operacje z zastosowaniem różnych rodzajów blokad nerwów obwodowych - wchodzi tutaj w grę znieczulenie "trzy w jednym", znieczulenie nerwu udowego, blokada podkolanowa, blokada nerwu udowo-goleniowego, blokada okołokostkowa.

Zabiegi na kończynie górnej

Wykonywane są podczas blokady splotu ramiennego. Znieczulenie takie charakteryzuje się długotrwałym okresem bezbolesności po wykonanym zabiegu.

Mniejsze i drobne zabiegi, takie jak usunięcie zmiany skórnej, pobranie wycinka przeprowadzane są w regionalnym znieczuleniu dożylnym lub w znieczuleniu nasiękowym lub w blokadzie Biera.

Zabiegi w ambulatorium - nastawianie złamań, nastawianie zwichniętego stawu barkowego.

Przeprowadzane są w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym (znieczuleniu dożylnym). Znieczulenie takie ma za zadanie pozbawić pacjenta świadomości tylko na krótki, bolesny moment wykonywania nastawienia kości.

Artroskopia stawu kolanowego

Może być wykonywana w różnych znieczuleniach: zewnątrzoponowym, podpajęczynówkowym, znieczuleniu "trzy w jednym", znieczuleniu ogólnym. Z własnych doświadczeń wydaje mi się, że najlepszym postępowaniem jest wybór znieczulenia podpajęczynówkowego jednostronnego. Przy zniesionym czuciu bólu - umożliwia to podjęcie przez znieczulanego pacjenta decyzji o ewentualnym rozszerzeniu zabiegu, czy o jego przełożeniu na przyszłość. Podobne zalety ma znieczulenie"3 w 1".

Usuwanie zespoleń

Założone zespolenia (płyty, pręty, gwoździe, śruby, śrubki i śrubeczki) usuwane są w zależności od ilości albo w krótkim znieczuleniu dożylnym lub sedacji (mała ilość metalu) albo w znieczuleniu zew.oponowym lub podpajęczynówkowym (większa ilość metalu).

Urazy głowy i kręgosłupa

Urazy głowy i kręgosłupa są zaopatrywane w znieczuleniu ogólnym. Często po takich zabiegach pacjent nie jest wybudzany na sali operacyjnej, lecz trafia na oddział intensywnej terapii, gdzie może być kontynuowana sztuczna wentylacja płuc przy pomocy respiratora. To jak długo ona będzie trwała, zależy od przyczyny zabiegu operacyjnego. Więcej szczegółów - patrz: Neurochirurgia.

 

<< Położnictwo                                                                              Laryngologia >>



28 kwietnia 2012