Znieczulenie miejscowe (blokady).

W tym rozdziale Morfeusza 2001 omówione są wszelkie blokady nerwów i splotów obwodowych. Popularne znieczulenie podpajęczynówkowe oraz znieczulenie zewnątrzoponowe zostały omówione w osobnych rozdziałach. 


Spis treści

  1. Wstęp.
  2. Podział znieczuleń - jakie znieczulenia miejscowe można wykonać.
  3. Zalety wszystkich blokad.
  4. Narkoza czy znieczulenie miejscowe, które jest bardziej korzystne?
  5. Powikłania znieczulenia miejscowego.
  6. Blokady wykonywane pod kontrolą USG.
  7. Blokady kończyny górnej.
  8. Blokady kończyny dolnej.
  9. Znieczulenie przykręgowe.
  10. Zn. krzyżowe.
  11. Blokada splotu szyjnego.
  12. FAQ - znieczulenie miejscowe.



 
Wstęp

Znieczulenie miejscowe znosi odczuwanie bólu tylko w określonych okolicach ciała, w miejscu wykonywanej operacji. Polega ono na podaniu igłą leku miejscowo znieczulającego w pobliże nerwów przewodzących ból. Znieczulenie miejscowe (przewodowe)Po pewnym czasie środek znieczulający przedostaje się do wnętrza nerwu, którym jest przewodzony ból z operowanej okolicy - nerw zostaje znieczulony. W rezultacie zostaje zahamowane przewodzenie bólu - mimo tego, że pacjent jest operowany, nie odczuwa bólu.

Ponieważ środek znieczulający nerwy potrzebuje czasu, aby wniknąć do środka nerwu, dlatego znieczulenie to wymaga trochę czasu, aby osiągnąć pełnię siły działania. Przeciętnie jest to od 20 do 45 minut oczekiwania na rozwinięcie się stanu znieczulenia. Zabieg operacyjny rozpoczyna się tylko wtedy, gdy znieczulenie „złapało”.

Istotną zaletą znieczuleń miejscowych, jest dość długi okres bezbolesności po wykonanym zabiegu.

Przy znieczuleniu miejscowym, wbrew obawom niektórych pacjentów, niezmiernie rzadko zdarzają się uszkodzenia nerwów.

W czasie znieczulenia miejscowego pacjent może spać, ale nie musi – bólu na pewno nie będzie odczuwał. W czasie większości zabiegów w znieczuleniu miejscowym anestezjolog jednak poda pacjentowi środek o działaniu przeciwlękowo-uspokajającym, aby pacjent nie stresował się w czasie zabiegu (patrz: sedacja). Stres taki może być spowodowany specjalnym, niewygodnym ułożeniem pacjenta na stole operacyjnym , nieprzyjemnymi odgłosami operacji (wiertarki, dłuta, piły itd.), długotrwałością zabiegu itp.

Często w trakcie zabiegów w znieczuleniu miejscowym pacjent oddycha tlenem poprzez małą, plastikowa maseczkę założoną na twarz.

Stymulator nerwów obwodowych

W trakcie wykorzystywania  znieczulenia nerwów lub splotów wykorzystywany jest bardzo często stymulator nerwów obwodowych. Jego stosowanie umożliwia szybsze, dokładniejsze i bezpieczniejsze umiejscowienie blokowanych nerwów. W trakcie używania stymulatora, podłączonego do igły, którą jest wykonywane znieczulenie, pacjent odczuwa niebolesne ruchy palców, kończyn lub mięśni klatki piresiowej.  Obecność tych ruchów pozwla stwierdzić anestezjologowi, czy igła jest w pobliżu znieczulanych nerwów i czy znieczulenie jest prawidłowo wykonywane.

 

<< Zn. podpajęczynówkowe                          Podział znieczuleń miejscowych >>

 

 

 
28 kwietnia 2012